سلسله مباحث کوتاه #سلوک_حسینی؛ مطلب شماره ۱۶

سلسله مباحث کوتاه #سلوک_حسینی 🖋دکتر حسین محمدی فام 🔻 مطلب شماره ۱۶ 🔰 ابعاد داشتن کربلا / ۱۵ ☑️ بعد اخلاقی / ۳ 💫 در مسیر سلوک حسینی بسیار محتاج آموختن اخلاق حسینی هستیم. شیخ مفید (ره) در الارشاد نمونه دیگری از اخلاق و جوانمردی اباعبدالله (ع) را چنین گزارش می‌کند: 🔸 هنگامی که سپاه […]

اشتراک گذاری
09 مرداد 1402
18 بازدید
کد مطلب : 3353

سلسله مباحث کوتاه #سلوک_حسینی

🖋دکتر حسین محمدی فام
🔻 مطلب شماره ۱۶

🔰 ابعاد داشتن کربلا / ۱۵
☑️ بعد اخلاقی / ۳

💫 در مسیر سلوک حسینی بسیار محتاج آموختن اخلاق حسینی هستیم.

شیخ مفید (ره) در الارشاد نمونه دیگری از اخلاق و جوانمردی اباعبدالله (ع) را چنین گزارش می‌کند:
🔸 هنگامی که سپاه امام به منزل «شراف» رسیدند، امام (ع) به جوانان خود سفارش کردند آب بیشتری به همراه بردارید، «أَمَرَ فِتْیَانَهُ فَاسْتَقَوْا مِنَ الْمَاءِ فَأَکْثَرُوا». و آن موقع که لشکر عظیم و تشنة حرّ (در ذوحسم) رسیدند، حضرت فرمود: «اسْقُوا الْقَوْمَ وَ أَرْوُوهُمْ مِنَ الْمَاءِ وَ رَشِّفُوا الْخَیْلَ تَرْشِیفاً: این گروه را کاملاً سیراب کنید، اسبان را هم آرام سیراب کنید».
علی بن طعان می‌گوید: آن روز من هم ملازم لشکر حرّ بودم که با تأخیر رسیدم. امام که مرا تشنه یافت، فرمود: «أَنِخِ الرَّاوِیَةَ: شتر را بخوابان». من گمان کردم منظور امام (ع) از «راویه»، مشک است. دوباره حضرت فرمود: «یَا ابْنَ أَخِی أَنِخِ الْجَمَلَ: ای پسر برادرم! شتری را که بارش آب است، بخوابان». شتر را خواباندم ولی نمی‌توانستم به خوبی دهانه‌ مشک را در دست بگیرم و به همین دلیل آب‌ها بر زمین می‌ریخت. امام فرمود: «اخْنِثِ السِّقَاءَ: دهانه‌ مشک را برگردان». من متوجه منظور امام نشدم. در این حال، حضرت از جا بلند شد و مرا کمک کرد تا خودم و اسبم آب نوشیده و سیراب شدیم. (۱)

👈 امام امت با دشمن اینگونه برخورد می‌کند ولی ما نتوانستیم با دختر و پسر جوان جامعه که محبت اهل بیت (ع) را در دل دارد درست رفتار کنیم. برخورد ما با عاملان فساد باید گونه‌ای باشد و با یک جوان شیعه که گرفتار فسادی شده به گونه دیگر؛ #این_ضعف_ماست که نتوانستیم این جوانان را جذب کنیم. گاهی با یک محبت می‌توان این افراد را به راه آورد. ما موظفیم سلوک حسینی را بیاموزیم و در این مسیر حرکت کنیم.

 

 

📚منبع
۱ـ مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله على العباد، ج ‏۲، ص ۷۷ و ۷۸، کنگره شیخ مفید، قم‏، چاپ اول، ۱۴۱۳ ق.

 

این مطلب بدون برچسب می باشد.

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.