شرح دعای روز بیست و ششم ماه مبارک رمضان

شرح دعای روز بیست و ششم ماه مبارک رمضان   دعای روز بیست و ششم ماه مبارک رمضان  اَللّهُمَّ اجْعَلْ سَعْيي فيهِ مَشْكوراً وَ ذَنْبي فيهِ مَغْفُوراً وَ عَمَلي فيهِ مَقبُولاً وَ عَيْبي فيهِ مَسْتوراً يا أَسْمَعَ السَّامِعيِنَ. ای خدا! در اين روز تلاشم را در راه طاعتت مورد سپاس قرار ده و گناهم را […]

اشتراک گذاری
14 فروردین 1403
12 بازدید
کد مطلب : 5482

شرح دعای روز بیست و ششم ماه مبارک رمضان

 

دعای روز بیست و ششم ماه مبارک رمضان 

اَللّهُمَّ اجْعَلْ سَعْيي فيهِ مَشْكوراً وَ ذَنْبي فيهِ مَغْفُوراً وَ عَمَلي فيهِ مَقبُولاً وَ عَيْبي فيهِ مَسْتوراً يا أَسْمَعَ السَّامِعيِنَ.

ای خدا! در اين روز تلاشم را در راه طاعتت مورد سپاس قرار ده و گناهم را در اين روز ببخش و عملم را مقبول وعيبم را مستور گردان، ای بهترين شنوای شنوايان.

 

 

شرح دعای روز بیست و ششم

در دعای روز بيست و ششم ماه مبارک رمضان به خداوند عرضه می‌داريم: خدايا کوشش مرا در اين ماه مورد قدردانی قرار بده.

يكی از القاب و صفات خداوند متعال كه در قرآن هم به آن اشاره شده، «سپاسگزاری» خداوند است. قرآن می‌فرمايد: «اِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكور؛ همانا خدای ما بسيار آمرزنده و سپاسگزار است.» (سوره مباركه فاطر، آيه 34)
علمای لغت «شكور» را به «كثيرالشكر» يعنی «كسی‌كه زياد قدردانی می‌كند» ترجمه كرده‌اند. (لسان‌العرب، ج 4، ص 424)

و اين معنا دريافت می‌شود كه خداوند به واسطه صفت شكور بودنش اعمال عبادی و سعی و كوشش بندگان را مورد قدردانی قرار داده و از آنان تشكر می‌كند. اين مطلب به طور صريح در دعای عرفه سيدالشهداء(ع) در صحرای عرفات ذكر شده‌است. ايشان در بين آن دعای عظيم‌الشأن به خداوند عرضه می‌دارد: «و اِنْ اَطَعْتُكَ شَكَرْتَني؛ خدايا! من هرگاه تو را اطاعت كردم، تو از من تشكر و قدردانی كردی.» (مفاتيح‌الجنان،‌ دعای عرفه امام حسين(ع))

در دعای اين روز از خدا می‌خواهيم كه تلاش‌های عبادی ما در اين ماه بزرگ، مورد قدردانی واقع شود.
در فراز ديگری از اين دعا می‌گوييم: خداوندا گناهان مرا در اين ماه بيامرز.

همان‌طور كه در آيه مذکور اشاره شد، خداوند بسيار آمرزنده است و صفت آمرزش و بخشش يكی از بارزترين صفات خدای متعال می‌باشد. در قرآن كريم از اين صفت خداوند با عناوين «غَفور»، «غفّار» و «غافرِ» ياد شده‌است. نکته حائز اهميت اين‌است که صفت آمرزش خداوند بنا بر تصريح قرآن كريم، شامل حال كسانی می‌شود كه قصد توبه و بازگشت به سوی حق داشته‌باشند.

قرآن كريم در اين خصوص می‌فرمايد: «وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِّمَن تَابَ وَآمَنَ وَ عَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدَى؛ و من بسيار آمرزنده هستم برای كسی‌كه توبه كند و ايمان آورد و عمل صالح انجام دهد و به راه هدايت برود.» (سوره مباركه طه، آيه 82)

پس اگر كسی بدون قصد توبه و ترك گناه و جبران گذشته تنها بخواهد به وسيله انجام عمل صالح، از خداوند طلب مغفرت كند،‌ مشمول آمرزش الهی نخواهد شد.

همان‌طور که گفته شد در دعای اين روز از خدا خواهان آمرزش گناهان هستيم و نبايد فراموش كنيم كه يكی از خصوصيات ماه مبارك رمضان، غفران ويژه الهی است، تا جايی كه اگر كسی نتواند خود را از اين غفران عظيم بهره‌مند سازد، بدبخت خوانده شده‌است.

رسول اكرم(ص) در خطبه‌ای كه در فضيلت ماه رمضان ايراد فرمودند اين‌گونه تصريح نمودند: «همانا شقی و بدبخت كسی‌است كه از آمرزش الهی در اين ماه بزرگ محروم بماند.»(وسايل‌الشيعه، ج 10، ص 314)
در ادامه بحث به سراغ شرح عبارت «عملی فيه مقبولاً» در دعای روز بيست و ششم می‌رويم:

يكی از ويژگی‌های منحصر به فرد ماه مبارك رمضان، اين‌است كه اعمال ما در اين ماه مورد قبول درگاه الهی واقع می‌شود و اين مطلب در كلام رسول گرامی اسلام صلوات‌الله عليه تصريح شده‌است. ايشان فرمودند: «عمل شما در اين ماه، مورد قبول است.»(همان)

و اين تضمين كه از طرف پيامبر خدا داده شده، بسيار مهم است، زيرا ما هميشه در طول سال، اعمال عبادی گوناگونی انجام می‌دهيم، ولی هيچ‌گاه از قبولی آنها مطمئن نيستيم، اما در اين ماه مبارك به ما اطمينان خاطر داده‌اند كه اعمال ما مورد قبول است و اين باعث می‌شود انسان با اخلاص و آرامش و اطمينان بيشتری به انجام اعمال عبادی بپردازد.

و اما آخرين درخواست طرح شده در دعای اين روز که در قالب عبارت «عيبی فيه مستوراً» به خداوند ستارالعيوب عرضه می‌داريم، پوشاندن عيب‌هاست.
از مهم‌ترين صفات الهی كه اگر نبود تمام بندگانش مورد اذيت، خجالت و شماتت واقع می‌شدند، صفت ستار بودن خداوند است و اين كه عيب‌های بندگانش را می‌پوشاند و آنها را رسوا نمی‌كند.

پيامبر خدا(ص) در فرمايشی به ابن‌عباس و در توضيح آيه‌ای پيرامون نعمت‌های ظاهری و باطنی خداوند فرمودند: «نعمت ظاهری، آفرينش‌ هماهنگ و موزن بودن توست و نعمت باطنی، پوشاندن معايب و زشتی‌های توست كه اگر خداوند آنها را آشكار می‌ساخت، خانواده‌ات هم از تو متنفر و گريزان می‌شدند، چه برسد به ديگران!»(ميزان الحكمه، ح 20391)

در پايان اين گفتار و در پاسخ به اين سؤال که اگر بخواهيم خداوند زشتی‌های ما را بپوشاند، چه كنيم؟ به يک راهکار عملی اشاره می‌نماييم رسول‌ خدا «صلوات‌الله عليه» به فردی كه به ايشان عرضه داشت می‌خواهم خداوند عيب‌هايم را بپوشاند، فرمودند: «عيب‌های برادرانت را بپوشان تا خداوند عيب‌های تو را بپوشاند.» (كنزالعمال، ح 44154)

 

📚منبع

برگرفته از کتاب تا آسمان، دکتر حسین محمدی‌فام

 

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.