شرح دعای روز ششم ماه مبارک رمضان

شرح دعای روز ششم ماه مبارک رمضان

شرح دعای روز ششم ماه مبارک رمضان

 

دعای روز ششم ماه مبارک رمضان 

اَللّهُمَّ لا تَخْذُلنی فيهِ لِتَعَرُّضِ مَعصِيَتِكَ وَ لاتَضرِبني بِسِياطِ نَقِمَتِكَ، وَ زَحْزِحني فيهِ مِن موُجِبات سَخَطِكَ بِمَنِّکَ وَ اَياديكَ يا مُنتَهى رَغْبَة الرّاغِبينَ.

خدايا! مرا در اين روز به واسطه ارتکاب عصيانت خوار مساز وبه تازيانه قهرت مرا مزن و از موجبات خشم و غضبت دور گردان، به حق احسان ونعمت‌های بی‌شمارت، ای منتهای اشتياق مشتاقان.

 

 

شرح دعای روز ششم

خدايا مرا ياری فرما كه دست از گناه و عصيان بردارم كه در اين صورت از كيفر و خشم تو به دور خواهم بود.
در اين دعا از خدا می‌خواهيم كه ما را از معصيت دور كند و عواملی كه ما را به سمت گناه می‌كشاند از مقابل ما بردارد تا با اختيار خويش، دست از معصيت كشيده و از عذاب و خشم و كيفر الهی نجات يابيم.

اگرچه انسان مختار است، اما می‌تواند با دعای خالصانه از خدا بخواهد كه او را به مسير تقوی و دوری از گناه هدايت كند. تلاش برای مبارزه با گناه بسيار مهم است، اما دعا كردن هم آثار زيادی برای ياری ما در راه ترک معصيت و دوری از گناه خواهد داشت.
حضرت سيدالشهداء(ع) در فرازی از دعای عرفه می‌فرمايند:

«وَ اَسْعِدْني بِتَقْوئكَ وَ لا تُشْقِني بِمَعْصِيَتِكَ؛ خداوندا! مرا با پرهيزكاری خوشبخت نما و مرا به خاطر معصيت بدبخت نكن.»
لذاعلاوه بر تلاش و مبارزه با نفس و جهاد با شيطان، بايد با دعا و تضرع، توفيق ترك گناه را از خداوند مسألت كنيم كه هرچه هست در «ترك گناه» است.

در روايات اسلامی مطالب زيادی در مورد گناه و معصيت بيان شده

امام باقر(ع)فرمود: «برای دل چيزی تباه كننده‌تر از گناه نيست؛ زيرا دل مرتكب گناه می‌شود و بر اثر مداومت بر آن، گناه بر آن چيره می‌شود و نگون‌سارش می‌كند.»(الکافی، ج2، ص 268)
همچنين مولای متقيان حضرت علی(ع) درباره گناه می‌فرمايد: «هيچ دردی برای دل‌ها، دردآورتر از گناهان نيست.» (همان، ج 2، ص275)

پيامبر گرامی اسلام(ص) نيز در فرمايشی نورانی فرمود: «از مستی گناه بپرهيز، زيرا مستیِ گناه همچون مستی شراب و بلكه شديدتر از آن است.»(بحارالانوار، ج 77، ص102)
اميرالمؤمنين علی(ع) نيز در اين رابطه تشبيه زيبايی دارند، ايشان می‌فرمايند:

«بدانيد كه گنا‌هان اسب‌های چموشی هستند كه گناه‌كاران بر آنها نشسته و لگام‌‌هايشان رها شده‌است، پس سواران‌شان را در آتش می‌افكنند.» (بحارالانوار، ج 78، ص3)

با توجه به آثار هلاکت‌بار گناهان، موضوع «ترك گناه» به عنوان مهم‌ترين دستور دينی، بحث قابل تأملی‌است. می‌توان گفت بيش‌ترين و مقدم‌ترين دستوری كه به ما رسيده و بيش از تمام اعمال و اذكار، ما را به كمال نزديك می‌كند، «ترك محارم الهی» است.
پيامبر اكرم(ص) فرمودند: «هيچ ورعی چون خويشتن‌داری از گناه نيست.» (ميزان الحکمه، ج 13،ص126)

هنگامی‌كه رسول خدا(ص) در آخرين جمعه ماه شعبان در فضايل ماه مبارك رمضان، خطبه مهمی ايراد كرده و پاداش‌های فراوان الهی به مهمانان اين ماه و اعمال مستحبی فراوان اين روزها و شب‌ها را معرفی فرمودند. در آنجا اميرالمؤمنين علی(ع) بعنوان شاگرد ممتاز اين مكتب تعالی بخش با هوشمندی بی بديل خود سئوال بسيار مهمی را مطرح كردند و از رسول خدا(ص) اين گونه پرسيدند:

«يا رسول‌الله اَيُّ الاَعمالِ افضَلُ في هذا الشهرِِ المبارك؟؛ ای پيامبر خدا! با فضيلت‌ترين اعمال در اين ماه مبارك كدام است؟»
پيامبر گرامی اسلام(ص) در پاسخ فرمودند: «اَلوَرَعُ عَن مَحارِمِ اللهِ عَزَّ وَ جَلّ؛ دوری از گناهانِ خداوند بزرگ.» (خطبه شعبانيه)

در ادامه دعای روز ششم به كيفر الهی و خشم خداوند اشاره شده‌است كه آن هم بر اثر ارتكاب‌ به معاصی صورت می‌گيرد.
البته معاصی به سه دسته قابل تقسيم‌اند: اول گناهان اعتقادی، دوم گناهان قلبی و سوم گناهان اعضاء و جوارح.
گناهان اعتقادی مانند شرك به خداوند و يا غلو درباره امامان، گناهان قلبی مانند ريا، تكبر، غرور و حسادت، و گناهان جوارح مثل تهمت، غيبت، زنا و قتل . بايد توجه داشت كه هر گناهی به نوبه خود موجبات خشم و كيفر الهی را فراهم می‌سازد.

امام كاظم(ع) در اين باره می‌فرمايند: «در هر شب و روز از جانب خداوند بزرگ، آوازدهنده‌ای ندا می‌دهد كه:

«ای بندگان خدا، از نافرمانی خدا باز ايستيد؛ باز ايستيد؛ زيرا اگر به خاطر حيوانات چرنده و كودكان شيرخواره و سالخوردگان پشت خميده نبود، چنان عذابی بر سر شما ريخته می‌شد كه خُرد و خمير می‌شديد.»(الکافی ، ج 2،ص276)
قرآن كريم درباره كسانی كه با شرك و كفر و يا ايمان ناقص بدون توبه و غرق در گناه، از دنيا می‌روند، چنين می‌فرمايد:

«فَكَيْفَ اِذا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلائِكَةُ يَضْرِبونَ وُجُوهَهُمْ وَ اَدْبارَهُمْ؛ پس چگونه [تاب می‌آورند] وقتی كه فرشتگان [عذاب] جانشان را می‌ستانند و بر چهره و پشت آنان تازيانه می‌نوازند؟» (سوره مبارکه محمد، آيه 27)
آری! در اين دعا از خدا می‌خواهيم كه با تازيانه كيفرش، ما را جزا ندهد و از خشمش رهايمان سازد. آمين يا رب العالمين.

 

📚منبع

برگرفته از کتاب تا آسمان، دکتر حسین محمدی‌فام

 

اشتراک گذاری پست

مطالب مرتبط

خروج کاروان از کربلا/3
خروج از کربلا

خروج کاروان از کربلا/3

خروج کاروان از کربلا/3     موضع‌گیری قاطع و شجاعانه ابن‌عفیف در برابر سخنان عبیدالله بن زیاد مرحوم شیخ مفید در کتاب ارشاد می‌نویسد: ابن

ادامه مطلب
روز مباهله
روز مباهله

روز مباهله

روز مباهله     مباهله؛ روز برتری اسلام پس از فتح مکه معظمه و طائف و مسلمان شدن اهالی یمن و عمان، تقریباً تمامی مناطق

ادامه مطلب
ولادت امام کاظم(ع)
ولادت امام موسی کاظم (ع)

ولادت امام کاظم(ع)

ولادت امام کاظم(ع)     علامت ولادت حضرت رسالت و امامان بعد از او شیخ کلینی و صفار و دیگران از ابوبصیر روایت کرده‌اند که

ادامه مطلب