نور حضرت فاطمه(س) 

نور حضرت فاطمه(س)   بهشت از نور روی فاطمه سلام الله علیها روشن شد رَوَى ابْنُ خَالَوَيْهِ فِي كِتَابِ الْآلِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْحَنْبَلِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ قُضَاعَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ الْعَسْكَرِيِّ عَنْ آبَائِهِ علیهم السلام قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ وَ حَوَّاءَ […]

اشتراک گذاری
01 دی 1402
20 بازدید
کد مطلب : 4480

نور حضرت فاطمه(س)

 

بهشت از نور روی فاطمه سلام الله علیها روشن شد

رَوَى ابْنُ خَالَوَيْهِ فِي كِتَابِ الْآلِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْحَنْبَلِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ قُضَاعَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ الْعَسْكَرِيِّ عَنْ آبَائِهِ علیهم السلام قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ وَ حَوَّاءَ تَبَخْتَرَا فِي الْجَنَّةِ فَقَالَ آدَمُ لِحَوَّاءَ مَا خَلَقَ اللَّهُ خَلْقاً هُوَ أَحْسَنُ مِنَّا فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَى جَبْرَئِيلَ ائْتِ بِعَبْدَيَّ الْفِرْدَوْسَ الْأَعْلَى.

فَلَمَّا دَخَلَا الْفِرْدَوْسَ نَظَرا إِلَى جَارِيَةٍ عَلَى دُرْنُوكٍ مِنْ دَرَانِيكِ الْجَنَّةِ وَ عَلَى رَأْسِهَا تَاجٌ مِنْ نُورٍ وَ فِي أُذُنَيْهَا قُرْطَانِ مِنْ نُورٍ قَدْ أَشْرَقَتِ الْجِنَانُ مِنْ حُسْنِ وَجْهِهَا فَقَالَ آدَمُ حَبِيبِي جَبْرَئِيلُ مَنْ هَذِهِ الْجَارِيَةُ الَّتِي قَدْ أَشْرَقَتِ الْجِنَانُ مِنْ حُسْنِ وَجْهِهَا فَقَالَ هَذِهِ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ نَبِيٍّ مِنْ وُلْدِكَ يَكُونُ فِي آخِرِ الزَّمَانِ قَالَ فَمَا هَذَا التَّاجُ الَّذِي عَلَى رَأْسِهَا قَالَ بَعْلُهَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ع

ابن خالويه نحوى (۳۷۰ ه) به صورت مسند در كتاب «الآل» از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روايت نموده كه فرمود:
هنگامى كه خداوند آدم و حوّا را آفريد، آنها بر خويش مغرور شده و فخر فروشى نمودند، در اين ميان آدم به حوّا گفت: «خداوند تاكنون مخلوقى بهتر از ما را خلق ننموده است.»

و خداوند متعال به جبرئيل وحى نمود: «اين دو نفر را به فردوس اعلى ببر!»

هنگامى كه آن دو وارد فردوس شدند با دخترى روبرو گرديدند كه بر روى فرشى نشسته، تاجى از نور بر سر و دو گوشواره از نور در گوش داشت و تمام بهشت از نور چهره وى روشن گرديده بود. آدم گفت: «اى جبرئيل! اين دختر كيست كه بهشت از نيكويى چهره ‏اش درخشان مى‌باشد؟»

جبرئيل گفت: «او فاطمه دختر محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم است كه فرزندان تو و پيامبر آخرالزمان است.»

آدم گفت: «اين تاج چيست كه بر سر دارد؟» جبرئيل گفت: «اين شوهر او على بن ابى طالب است.»
آدم گفت: «اين گوشواره‏‌ها كه در گوش دارد چيست؟» جبرئيل گفت: «آنها دو فرزند او حسن و حسين هستند.»

آدم گفت: «اى جبرئيل! آيا ايشان قبل از من آفريده شده‌‏اند؟» جبرئيل گفت: «آرى! او چهار هزار سال قبل از تو آفريده شده است.»

 

 

📚منبع
بحارالأنوار، علامه مجلسی، ج ۵۲، ص ۴۳
فاطمیه مأثور، حجةالاسلام شیخ محسن حنیفی، صفحه ۳

 

 

 

ابراهیم علیه‌السلام و مشاهده نور فاطمه سلام الله علیها

سأل جابر بن يزيد الجعفيّ جعفر بن محمّد الصّادق عليه السّلام عن تفسير هذه الآية وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ‏
فقال عليه السّلام: إنّ اللّهَ سُبحانَهُ لَمّا خَلَقَ إبراهيمَ عليه السّلام كَشَفَ عَن بَصرِهِ فَنَظَرَ فَرأىَ‏ نوراً إلى جَنبِ العَرشِ فَقالَ: إلهي ما هذَا النُّورُ؟ فَقيل لَهُ: هذا نورُ مُحَمَّدٍ صَلّى اللّه عليه و آله صَفوَتيِ مِن خَلقي، وَ رَأى نوراً إلى جَنبِه

فَقالَ: إلهي وَ ما هَذا النُّورُ؟ فَقيلَ لَهُ: هذا نورُ عليِّ بنِ أبي طالبٍ عليه السّلام ناصِرُ ديني، و رأى إلى جَنبَيهِما ثَلاثَةَ أنوارٍ فَقالَ: إلهي وَ ما هذه الأنوارُ؟ فَقيلَ: هذه فاطمةُ، فُطِمت مُحبّيها مِن النّار، وَ نورُ وَلَديها الحسنُ و الحسينُ، فَقالَ: إلهي وَ أرى تسعةَ أنوارٍ قَد حَفُّوا بِهم؟ قيل: يا إبراهيمُ هؤلاءِ الأئمّةُ مِن وُلدِ عليٍّ وَ فاطمةَ.

جابر بن یزید جعفی از امام صادق علیه السلام راجع به تفسیر آیه وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ سوال نمود، حضرت فرمودند: «خداوند تبارک و تعالی هنگامی که ابراهیم را آفرید از مقابل چشم او پرده‌ها را کنار زد، ابراهیم نوری را در کنار عرش مشاهده نمود.

عرضه داشت: «پروردگارا این نور چیست؟!»

به او گفته شد: «این نور محمد که درود خدا بر او و خاندانش باد می‌باشد، او برگزیده آفریدگان است.» و نوری را در کنار نور محمد مشاهده نمود.

عرضه داشت: «پروردگارا! این نور چیست؟» به او گفته شد: «این نور علی بن ابی طالب، یاری دهنده دین من است.» نور دیگری را در کنار نور محمد و علی مشاهده نمود.

عرضه داشت: «پروردگارا! این نورها چیستند؟» به او گفته شد: «این نور فاطمه است که دوستداران او از آتش جهنم بریده شده‌اند و این نور دو فرزند او حسن و حسین علیهماالسلام است.»

سپس عرضه داشت: «پروردگارا! این نُه نور که آن ها را احاطه کرده‌اند چیست؟»

به او گفته شد: «این ها نور امامان از نسل علی و فاطمه می‌باشند.»

 

 

📚منبع
الإنصاف فى النص على الأئمة علیه السلام، سیدهاشم بحرانی، ص ۴۷۹
فاطمیه مأثور، حجةالاسلام شیخ محسن حنیفی، صفحه ۴

 

 

 

مثل نوره کمشکاه

تفسير القمي مُحَمَّدُ بْنُ هَمَّامٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الصَّائِغِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ صَالِحِ بْنِ سَهْلٍ الْهَمْدَانِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ فِي قَوْلِ اللَّهِ اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكاةٍ الْمِشْكَاةُ فَاطِمَةُ ع فِيها مِصْباحٌ الْحَسَنُ الْمِصْباحُ الْحُسَيْنُ فِي زُجاجَةٍ الزُّجاجَةُ كَأَنَّها كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ كَأَنَّ فَاطِمَةَ كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ بَيْنَ نِسَاءِ أَهْلِ الدُّنْيَا وَ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّة.

صالح بن سهل همدانی می‌گوید، از امام صادق علیه السلام شنیدم که راجع به آیه‌ی نور می‌فرمایند:
«(مثل نوره کمشکاه) مثل نور خداوند، چون چراغ دانی است، آن چراغدان، فاطمه است که در آن چراغدان، چراغ پر فروغی است. آن چراغ حسن علیه السلام است (آن چراغ در حبابی قرار دارد) که حسین علیه السلام است. آن حباب مانند ستاره درخشانی است، آن ستاره درخشان، فاطمه است که میان زنان دنیا و زنان بهشت می‌درخشد.»

 

 

📚منبع
بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج‏۳۰۴، ص ۲۰

فاطمیه مأثور، حجةالاسلام شیخ محسن حنیفی، صفحه ۲

 

 

فاطمه علیهاالسلام زهره است

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می‌فرمایند:
«انا الشمس وعلی علیه السلام القمر وفاطمة الزهرة والفرقدان الحسن والحسین؛ من خورشیدم و علی علیه السلام ماه و فاطمه علیها السلام، زهره(ناهید) است و حسن و حسین علیهما السلام دو ستاره نور افشان فرقدان هستند.»

 

 

📚منبع

بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 24، ص 74

معانی الاخبار، شیخ صدوق، ص 114

 

 

 

نور فاطمه علیهاالسلام از نور خداست

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می‌فرمایند:
«… نور ابنتی فاطمة من نور الله و ابنتی فاطمة افضل من السماوات والارض …»

«نور دخترم فاطمه علیهاالسلام از نور خداست، و دخترم فاطمه علیهاالسلام برتر از آسمانها و زمین است.»

 

 

📚منبع

بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 15، ص 10

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.